Nice to meet you!

Autonoom project CMD – volledig ontwerpproces
Ik ga al jaren naar veel concerten. Het liefst sta ik in kleine, volle zaaltjes naar bandjes te kijken die nog niet zo ‘bekend’ zijn. Daarom heb ik voor een autonoom project dit als onderwerp gekozen. In deze case ga ik dieper in op het proces.


Heb je geen tijd om het hele verhaal te lezen? Bekijk dan de pitchvideo. Hier leg ik kort uit hoe het ontwerpproces is verlopen en wat het resultaat is.

De pitchvideo

Het onderzoek

Huidige situatie

Na een drukke dag op werk of school pak ik de trein samen met mijn vrienden. We eten even een hapje in de stad en lopen daarna naar het poppodium. Je hele hebben en houden in een kluisje proppen, vergeten dat je je portemonnee nodig hebt voor muntjes en dus opnieuw betalen voor je kluisje, bier halen, plekje zoeken, nog even naar de wc, opnieuw je plekje bemachtigen en daarna wachten tot het voorprogramma begint. Deze tijd tussen de optredens vul ik meestal in door te praten met vrienden, maar begeven moment duurt het wel te lang. Ik word een beetje ongeduldig en ga nog een paar keer door mijn Instagram heen. Ik stelde de vraag op Instagram of anderen dit ook ervaren en 58% van de 85 mensen hebben geantwoord met ja. Al met al is het gewoon heel simpel: Je moet veel en lang wachten en dat kan saai zijn.

gewenste situatie

Ik wil dat ik mij elk moment van de avond vermaak. Tijdens het concert voel ik mezelf onderdeel van de experience. Ik zing heel hard mee, ik juich als de band klaar is met een liedje en krijg kippenvel (lees: ik huil stiekem een beetje) al ze mijn favoriete liedje spelen. Het is zonde dat deze experience niet door wordt getrokken in de change-overs. Ik wil graag een ervaring bedenken waarin ik en de rest van de doelgroep (muziekliefhebbers die naar veel concerten gaan) betrokken en verbonden met elkaar worden zodat we ons minder ongeduldig of verveeld voelen.

 

Mijn ontwerpvraag is dus:

Hoe kan ik het wachten tussen twee optredens tijdens een concert invullen voor bezoekers om er voor te zorgen dat ze zich minder vervelen en verbinden met elkaar?

Invulling van tijd

Nadat ik de vraag had gesteld of de doelgroep zich verveeld, was ik benieuwd naar hoe ze deze tijd dan invullen voor zichzelf. Hiermee kan ik dan de avond van de doelgroep in kaart brengen. Ik heb deze de vraag gesteld via Instagram stories. Voor mij is dit de ideale manier om de doelgroep te bereiken want ik heb veel concertgangers tussen mijn volgers. Zo kan ik snel antwoord krijg van mensen die vaak naar concerten gaan. Ik kreeg vaak als antwoord dat ze bier gaan halen, praten met vrienden of door social media heen scrollen. Ook kwam ik er achter dat de mensen die veel naar concerten gaan zich niet snel vervelen. Deze mensen lopen een rondje en zoeken de mensen op die ze kennen of hebben leren kennen. Ik had hiermee een mooi startpunt om verder te onderzoeken

Enquête

Op de antwoorden van mijn vraag, hoe de doelgroep de tijd invult, wilde ik dieper ingaan. Ik wilde de doelgroep beter begrijpen en er achter te komen waarom ze zich wel of niet vervelen. Met een enquête kan ik in korte tijd veel data verzamelen. Ik heb daarom een enquête verspreid op platformen waar muziekliefhebbers zitten zoals Reddit, Instagram, Linkedin, facebook-groepen en via vrienden uit de ‘concert wereld’.

Interview met mederwerkers

Nadat ik de vraag had gesteld of de doelgroep zich verveeld, was ik benieuwd naar hoe ze deze tijd dan invullen voor zichzelf. Hiermee kan ik dan de avond van de doelgroep in kaart brengen. Ik heb deze de vraag gesteld via Instagram stories. Voor mij is dit de ideale manier om de doelgroep te bereiken want ik heb veel concertgangers tussen mijn volgers. Zo kan ik snel antwoord krijg van mensen die vaak naar concerten gaan.

Ik kreeg vaak als antwoord dat ze bier gaan halen, praten met vrienden of door social media heen scrollen. Ook kwam ik er achter dat de mensen die veel naar concerten gaan zich niet snel vervelen. Deze mensen lopen een rondje en zoeken de mensen op die ze kennen of hebben leren kennen. Ik had hiermee een mooi startpunt om verder te onderzoeken.

Deskresearch

Tijdens het onderzoek naar de doelgroep en de gesprekken met medewerkers van poppodia kwamen er een aantal onderwerpen naar boven die ik nog verder wilde onderzoeken. De onderwerpen gaan over verveling, alleen gaan naar een concert, oplossingen binnen en buiten de muzieksector, motivatie en voorprogramma’s. Ik heb deskresearch gekozen omdat ik feitelijke, secundaire informatie nodig had om mijn aannames te bevestigen. Een groot deel van de doelgroep die de enquête heeft ingevuld geeft aan aanwezig te zijn bij het voorprogramma, maar waarom bestaan deze voorprogramma’s? Mijn aanname was dat voorprogramma’s bestaan om het publiek op te warmen voordat het hoofdprogramma begint. Door deskresearch kwam ik er achter dat er meerdere reden zijn om een voorprogramma mee te nemen als hoofdact.

Zo is het een manier om nieuwe muziek te introduceren, meer waard voor je geld te krijgen en creëer je een verspreide binnenkomst van heT publiek. Zo’n verspreide binnenkomst is van groot belang voor poppodia. Op die manier staan er geen grote rijen bij de ingang en garderobe en kan iedereen op tijd aanwezig zijn in de zaal. Ook heel interessant vond ik het onderzoek van Swanson naar de motivatie van mensen om naar een concert te gaan. Een van die motivaties was de sociale motivatie. Doordat er veel dezelfde mensen aanwezig zijn in kleinere poppodia ontstaat er een soort relatie tussen deze personen. Ook is de sociale interactie bij live performances zoals een popconcert voor veel bezoekers belangrijker dan de artistieke waarden.

Ontwerprichtlijnen

Alles wat opviel heb ik digitaal ‘opgeplakt’ op een insightboard tijdens het onderzoeken. Deze heb ik na het onderzoek in thema’s samengebracht. Deze thema’s zijn: Verbinding, stakeholders, verveling/motivatie en invulling van tijd. Met al de inzichten ben ik tot zes ontwerprichtlijnen gekomen waarmee ik concpeten kan genereren.

Ideevorming

How might we..?

Om te beginnen heb ik gekozen om de ‘How might we’-methode samen met klasgenoten te doen. Met deze methode maak je van je inzichten vragende zinnen door er ‘How might we..’ voor te zetten. Wij hebben deze techniek met onze ontwerprichtlijnen gedaan in plaats van de inzichten zodat we zo dicht mogelijk bij ons ontwerpdoel blijven. Ik heb hier alleen niet het gewenste resultaat mee behaald. Door alleen een vragende zin te maken van mijn richtlijnen, zijn de vragen veel te breed geweest. Wel heeft het wat meer verduidelijking gegeven over hoe ik rekening kan houden met mijn ontwerprichtlijnen in een concept.

3-3-5 Methode

Om toch meer echt ideeën te genereren heb ik gekozen voor 6-3-5 methode, maar omdat we met 3 personen waren noemen we het de 3-3-5 methode. In 3 minuten moet iedere deelnemer 5 ideeën opschrijven. Dit deden we omstebeurten voor ieder zijn/haar onderwerp. Doordat iedereen vooral met zijn/haar project bezig was, was de energie erg laag. Ik had na deze techniek nog niet het perfecte idee. Wel had ik nu een idee wat, met wat meer uitwerking, goed aansloot bij mijn ontwerprichtlijnen. Een bewegende camera met beeldscherm. De personen op het beeldscherm moeten dan een opdracht uitvoeren.

Reverse brainstorming

Omdat ik nog niet genoeg goede ideeën had, ben ik zelf reverse brainstorming gaan doen. Bij deze techniek stelde ik mijzelf de vraag ‘Hoe kan ik er voor zorgen dat mensen zich gaan vervelen in de tijd rondom de optredens tijdens een concert?’. De antwoorden die ik hier op gaf, moest ik dan weer omdraaien en hier kwamen dan weer ideeën uit . Bij deze techniek had ik echt het idee dat ik wat meer out of the box kan denken. Ik heb aan mensen om mij heen gevraagd of ze mee wilde doen en samen met vier anderen heb ik verschillende antwoorden op de vraag gegeven. Deze heb daarna zelf omgedraaid naar oplossingen voor mijn ontwerpvraag

Ideeen clusteren

Vervolgens heb ik ideeen geclusterd zodat er concepten ontstonden. De concepten die het best aansloten bij mijn ontwerprichtlijnen heb ik gepitched bij de doelgroep, docenten en klasgenoten. Vervolgens heb ik er eentje uitgekozen. Mijn voorkeur ging uit naar dit concept omdat ik het idee heb dat ik hiermee meer impact kan maken op de gebruikers. Niet alleen is het een hulpmiddel om jezelf en anderen bezig te houden tijdens het wachten, maar is het ook ontzettend tof idee dat ik met dit concept ervoor kan zorgen dat mensen zich wat minder alleen voelen en nieuwe vrienden kunnen maken.

Het concept

Tijdens mijn zoektocht naar de perfecte oplossing voor het wachten kreeg ik vaak te horen dat bezoekers zich vooral vervelen bij het wachten tijdens een concert als ze alleen gaan en dat ze dit oplossen door te praten met mensen om zich heen. Toch zijn er nog veel mensen die de drempel om iemand aan te spreken te hoog vinden. De ‘Nice to meet you!’ sticker is een sticker die je kan opplakken bij concerten. Op je rug, je hoofd, je borst, je armen, als het maar goed zichtbaar is. Met deze sticker laat je zien dat je openstaat voor een leuk gesprek voordat het concert begint en maak je het jezelf gemakkelijker om vrienden te maken met dezelfde muzieksmaak.

Met dit concept focus ik mij vooral op de jongeren tot 30 jaar die naar concerten gaan in de wat kleinere zalen van Nederland. Denk hierbij aan Melkweg, Dynamo, Bibelot of Patronaat. Deze groep jongeren zijn bezig met het uitbreiden van hun vriendennetwerken en vinden het steeds moeilijker om vriendschappen te maken.

Overal in het poppodium liggen kaartjes verspreid. Op de tafel, bij de bar, in de kluisjes en bij de ticketscan. Op deze kaartjes staat informatie en er zit een sticker op die je er af kan halen. Deze sticker plak je op een zichbare plek zodat andere mensen kunnen zien dat jij open staat voor een leuk gesprek.

Prototyping

Schetsen

Ik ben begonnen met het schetsen van de sticker. Tijdens het schetsen kwam ik er achter dat een sticker niet genoeg is. Ik moest iets hebben wat de sticker gelijk uitlegt. Daarom heb ik gekozen voor een flyer waar deze sticker op zit. Zo kan de gebruiker meteen lezen waarvoor de sticker bedoeld is en hoe je hem moet gebruiken. Deze ben ik ook meteen gaan schetsen. Tijdens het schetsen kwam ik er achter dat ik helemaal nog geen naam had voor het concept. Ik ben in songteksten gaan zoeken naar korte zinnetjes met het woord meet of talk. Uiteindelijk kwam ik uit op ‘Nice to meet you’, gebaseerd op de tekst ‘pleased to meet you’ uit sympathy for the devil van The Rolling Stones. De sticker en flyer ben ik gaan uitwerken in Figma en zo kwam ik tot het eerste prototype.

Kleurentest

Ik had in alle haast de kleuren gekozen voor de sticker en flyer zonder daar goed over na te denken. Ik wilde dat het vooral heel goed opviel en heb gekozen voor neonkleuren. Ik heb daarom nog onderzoek gedaan naar wat de kleuren die ik heb gebruikt, betekenen. Ik kwam erachter dat turquoise voor sociaal denkend staat, magenta voor loyaliteit en extrovert en geeloranje voor gezelligheidsdier, gevoeligheid voor sfeer en liefdevol. Dit zijn perfecte eigenschappen die bij het concept passen. Om dit te testen met de tinten die ik gebruik, heb ik dit gevraagd aan mensen om mij heen. Ook deze uitkomsten passen bij het concept. De combinatie van kleuren wordt zelfs geassocieerd met feest, positiviteit, vrolijk, hip, podiumlampen, dansen en jongeren.

Uitwerken van de flyer

Omdat de flyer in een drukke omgeving is waar je niet even op je gemakje een flyer gaat lezen, wil ik de visuals voor zichzelf laten spreken. De eerste versie van de flyer zonder tekst heb ik naar een paar mensen gestuurd en gevraagd of ze begrijpen waarvoor het is. Dit was nog niet helemaal duidelijk, ze dachten dat het iets met kinderen te maken had. Ik heb daarom gekozen voor een flyer die niet uitlegt waar je sticker moet plakken maar waar het voor is en hoe je het gebruikt. Aan de hand van een klein scenario laat ik zien wat de sticker voor de gebruiker kan betekenen. Dit was meteen een stuk duidelijker.